De volgende ochtend was iedereen opnieuw vroeg vertrokken. Toen ik als laatste het klooster in Roncesvalles verliet, zag ik alleen nog mijn eigen paar wandelschoenen staan.

In ieder geval geen eindeloze zoektocht naar mijn schoenen. Ook de damestoiletten en douches waren uitgestorven, geen wachtrijen, super fijn. Aangezien het in dit klooster niet mogelijk was om te ontbijten, besloot ik eerst te starten met een heerlijk ontbijt op een terras heel dichtbij.

routeboekje

Uiteindelijk begon ik pas om 9 uur aan mijn wandeling. Geen pelgrim meer te bekennen en ook de drie andere dutchies waren in geen velden of wegen te zien.

Ik passeerde al snel een km bord, nog 790 km te gaan naar Santiago. Wat apart, zou ik de vorige dag dan maar 10 km hebben gelopen in 8 uur? Lekker opbeurend idee. Ik besloot dit maar te negeren en was ervan overtuigd dat dit bord gewoon niet klopte.

Mijn routeboekje gaf aan dat ik naar Larrasoaina moest lopen, een etappe van 28 km in 8 uur. Geen idee wie de lengte van dergelijke etappes bedenkt. Best gek eigenlijk, alsof dat goed en passend is voor iedereen. Maar waarschijnlijk lopen veel pelgrims ook daadwerkelijk deze afstand wanneer dit als de waarheid in een wandelgids staat.

controlfreak

De omgeving was prachtig met veel groen. Ik zag heuvels, weiden en bos en in de verte waren de bergkammen van de Pyreneeën nog zichtbaar. Ik worstelde wat met dat gekke routeboekje...lastig om dit steeds vast te houden. Ik durfde het boekje niet in mijn rugzak te stoppen. Enerzijds bang dat ik de weg kwijt zou raken en anderzijds steeds te willen weten waar ik was.

Overigens was het onmogelijk om de weg kwijt te raken omdat overal gele pijlen stonden, de Jakobsschelp of een andere aanwijzing richting Santiago.

Zou ik dan toch een controlfreak zijn of iets wat daarop lijkt? Wat een nare gedachte, ik besloot dit direct maar weer te vergeten. Bovendien had ik helemaal geen issues.

zubiri

Onderweg passeerde ik een paar kleine dorpjes. Na uren lopen gaf mijn boekje aan niet ver meer verwijderd te zijn van het volgende dorpje, Zubiri.

Het pad richting Zubiri was niet makkelijk begaanbaar. Een hoop hobbels en bobbels in de vorm van losse keien en stenen door een bosrijke omgeving.

Mijn rugzak begon te knellen en ondanks dat ik blij was met het nieuws uit mijn routeboekje dat er een dorpje in zicht was, bleef de worsteling om alles te combineren.

De te zware rugzak, mijn nieuwe slaapzak in een irritant krakende plastic zak hieraan vastgeknoopt, de waterflessen, mijn camera en het routeboekje. Mijn mobiele telefoon kon ik niet meer vasthouden, dus deze had ik in mijn rugzak gestopt. Bovendien wilde ik ook niet bereikbaar zijn.

Na een heleboel losse keien met de nodige misstappen tussendoor zag ik ineens de twee landgenoten van miss Kiwi voor mij lopen. Ik had ze al eerder ontmoet op de eerste dag. Eén van de twee dames had zware knieproblemen en kon alleen nog maar wat strompelen. Dit pad viel mij eerlijk gezegd zelf ook wat tegen en ik voelde ook duidelijk mijn eigen knieën.

We liepen samen heel langzaam door naar Zubiri en besloten daar ter plekke om niet verder te lopen, ondanks de voorgestelde etappe van mijn routeboekje. Ik moest nog zeker 1,5 uur verder lopen om aan te komen in Larrasoaina. We vonden met zijn drieën een herberg in Zubiri en checkten in.

verrassing

Toen we net op onze slaapzaal een bed hadden bemachtigd ging de deur open. Ik zag een cowboyhoed. Wat ontzettend spannend, daar stond ineens miss Kiwi! Ik had haar na de eerste herberg niet meer gezien en natuurlijk helemaal nog niet gesproken. Zij was al eerder die dag aangekomen en had al uren doorgebracht bij de rivier in het dorp.

Er wachtte nog een verrassing! Miss Kiwi wist ons te vertellen dat de drie andere dutchies, Anna, Irma en Josien ook in Zubiri waren gestrand. Zij zaten in een andere herberg even verderop. Wat een prachtige hereniging!

We troffen elkaar bij de lokale bar en het werd een gezellige boel. Alsof het zo moest zijn, zonder dat we ook maar iets hadden afgesproken die dag.

Lees nu Santiago 5 en straks het hele boek

Klik hier en ontvang ook gratis wandelblogs!

Share This

Follow Us